Geri

Hz. Muhammed (s.a.v)

Hz.Muhammad (sallallâhu aleyhi ve sellem – “Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun”), şüphesiz dünya tarihinin en etkileyici şahsiyetlerinden biridir. Müslümanlar, Allah’ın Elçisi Hz. Muhammed’in ismi anıldığında bu veya benzeri bir salavat getirirler. Onun hayatı ve mücadelesi pek çok biyografi eserine konu olmuştur. En eski ve en meşhur siyer kaynaklarından biri, 8. yüzyılda âlim Ibn Ishaq tarafından kaleme alınmıştır. Buna rağmen, onun şahsiyeti günümüzde dahi birçok insan tarafından tüm yönleriyle yeterince bilinmemektedir.

Hz. Muhammed yaklaşık 571 yılında Mekke’de bir tüccarın oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Anne ve babasını küçük yaşta kaybetmiş; önce dedesinin, ardından amcasının yanında büyümüştür. Gençlik yıllarından itibaren dürüstlüğü ve güvenilirliğiyle tanınmıştır. 40 yaşında iken Cebrâil (a.s.) aracılığıyla ilk vahyi almıştır. 632 yılında vefatına kadar ilahî mesajın tebliği için büyük bir gayret göstermiştir.


Peygamber Nedir?

Peygamber, örnek ahlakıyla öne çıkan ve ilahî mesajı önce kendi hayatında yaşayan, ardından insanlara ulaştıran kimsedir. Kur’an’da birçok peygamberin ismi zikredilir. Bunlar arasında Âdem, Nuh, Lût, İbrahim, Musa, Davud ve İsa (a.s.) bulunmaktadır. Peygamberlerin getirdiği mesajın özü aynıdır: Allah’a iman, ahirete inanmak, adaletin ve merhametin hayata geçirilmesi bu temel öğretiler arasındadır.


Peygamberimizin Sünneti ve Hadisler

Müslümanlar için Kur’an’dan sonra en önemli kaynak, Peygamberimizin söz ve fiillerini aktaran rivayetlerdir (hadisler). Bu rivayetler, Hz. Muhammed’in örnek ve takip edilmesi gereken hayat tarzını (sünnet) oluşturur ve İslam’ın ikinci temel kaynağı kabul edilir.

Hadis rivayetleri etrafında daha 8. yüzyıldan itibaren bağımsız bir ilim dalı gelişmiştir: Hadis ilmi. Bu ilim, rivayetlerin toplanması, incelenmesi ve sınıflandırılmasıyla ilgilenir. Dünyaca meşhur hadis külliyatları; Muhammad al-Bukhari, Muslim ibn al-Hajjaj, Al-Tirmidhi, Abu Dawud, Al-Nasa'i ve Ibn Majah tarafından derlenmiştir. Bu eserler topluca “Kütüb-i Sitte” (Altı Kitap) olarak anılır ve güvenilirlikleri sebebiyle temel başvuru kaynakları kabul edilir.