Müslümanlar için Kur’an, Allah’ın kelamı ve insanlığa gönderilmiş son ve nihai mesajıdır. Hristiyanlık ve Yahudilikteki büyük vahiy kitapları olan İncil, Tevrat ve Zebur ile aynı vahiy geleneğinin devamı niteliğindedir. Kur’an’ın ilk ayetleri, Miladi 610 yılında Ramazan ayının 27. gecesinde Hz. Muhammed’e indirilmiştir.
Hz. Peygamber’in 632 yılında vefatından sonra tüm ayetler bir araya getirilerek bugün bildiğimiz yazılı mushaf hâline getirilmiştir. Bununla birlikte Kur’an’ı ezberleme geleneği de günümüze kadar kesintisiz şekilde devam etmiştir. Müslümanlar arasında Kur’an’ın tamamını belirli okuma kurallarına (tecvid) uygun olarak ezbere okuyabilmek büyük bir onur kabul edilir.
Kur’an kesinlikle sadece bir “hukuk kitabı” değildir. Zengin ve çok katmanlı bu metnin yalnızca küçük bir kısmı somut hüküm ve kurallar içerir. Asıl ağırlık verilen konular; yaratılış, ahiret ve ahlaki sorumluluktur.
İlahi mesajın temeli ve en önemli yönü “tevhid”, yani Allah’ın bir ve tek olduğuna imandır. Bu inanç; Allah’ın bütün hayatın yaratıcısı ve sürdürücüsü olduğu bilincini içerir ve O’na hiçbir şeyin ya da kimsenin ortak koşulmaması gerektiğini ifade eder.
Akıl sahibi bir varlık olarak insan, hayatını ve diğer varlıklara karşı davranışlarını sürekli sorgulamalı ve vahyin rehberliğine göre şekillendirmelidir. Dünya hayatındaki amelleri, ahiret açısından sonuçsuz kalmayacaktır. Ölümden sonra bir hayatın varlığı, Kur’an sureleri boyunca adeta bir ana tema olarak tekrar tekrar vurgulanır.
Müslümanlar için Kur’an, ömür boyu süren bir rehber ve yol göstericidir; Allah’ın bütün insanlara olan rahmetinin bir işaretidir. Teselli verir, umut aşılar, varoluşsal sorulara cevaplar sunar ve insanı kendi davranışlarını gözden geçirmeye sevk eder. Kur’an okumak, yoğun ve derin bir “Allah ile konuşma” hâlidir. İster Müslüman ister Müslüman olmayan biri olsun, herkes bazı kısımları hemen anlayamasa bile bundan yılmamalıdır. Kur’an her okuyucu için bir mesaj barındırır; önemli olan, ona açık bir kalple ve önyargısız yaklaşmaktır.
